×
×  دانلود میلاد ترابی مصاحبه با میلاد ترابی تنظیم کننده موسیقی پاپ

مصاحبه با میلاد ترابی تنظیم کننده موسیقی پاپ

میلاد ترابی: من و محمد علیزاده هیچ مشکلی با هم نداریم

  

میلاد ترابی از قدیمی‌ترین و خوش‌نام‌ترین تنظیم کننده‌ها و موزیسین‌های موسیقی پاپ است که آلبوم‌ها و اتفاقات مهمی از قبیل آلبوم «کما 1» حمید عسکری، «مدارا» شهرام شکوهی و آلبوم و قطعات هیتی همراه با محمد علیزاده، مرتضی پاشایی، رضا صادقی و... را در کارنامه‌اش دارد.

قله‌های موفقیت را با خواننده‌های مختلف فتح کرده و این روزها نیز با برخی چهره‌های جدید در حال همکاری است. انتشار آلبوم «گفتم نرو» با صدای محمد علیزاده، همکاری پرسر و صدا و البته پرحاشیه‌ای بود که پس از انتشار این آلبوم اخبار ضد و نقیضی درباره میلاد ترابی و محمد علیزاده در فضای مجازی منتشر شد. این آلبوم به نوعی آخرین همکاری ترابی و علیزاده لقب گرفت و گفته شد که این دو هنرمند دیگر قرار نیست با هم همکاری کنند و اخبار حاشیه‌ای فراوانی نیز منتشر شد تا همه اینها مهم‌ترین دلایل این گفت‌وگوی مفصل با میلاد ترابی باشد که در ادامه آن‌را می‌خوانید:

  

 این گفتگو باید درباره محمد علیزاده شروع شود. اتفاقاتی که در ماه‌های گذشته رخ داد. حواشی عجیب و برخی صحبت‌ها که درباره قطع همکاری تو و محمد علیزاده عنوان شد. یک بار واضح در این باره حرف بزن.

موضوعی که در دنیای واقعی موزیک وجود دارد این است که بعضی وقت‌ها از بعضی رفتارهای کاری، برداشت‌های اشتباهی می‌شود. من و محمد علیزاده ده سال باهم همکاری کردیم و همکاری موفقی داشتیم. آن هم ده سال مداوم. فکر می‌کنم در موسیقی بی‌سابقه بوده وهست. ولی به جایی رسیدیم که باید تغییر فضا می‌‌دادیم. حتی از یکسال پیش، خودم تیم کاری جدید را به محمد پیشنهاد دادم. البته که خودم هم حدود ده تک‌قطعه با ده خواننده مختلف آماده کرده‌ام و فکرمی‌کنم تا یک سال آینده، همه آهنگ‌ها منتشر شوند. اولین آهنگ هم با زانیار با عنوان «می‌دونستم میری» بود که منتشر شد. به نظر من این برداشت‌ها به خاطر تغییر شرایط کاری است و گرنه ما با هم مشکلی نداریم و حرف و حدیثی مطرح نیست.

اینکه می‌‌گویند درصد زیادی از طول کشیدن پروسه آلبوم تقصیر میلاد ترابی بود و اختلاف با محمد علیزاده از آنجا شروع شد چقدر صحت دارد و چقدر در این نوع رفتار از سوی شما تاثیر داشت؟

اصلا صحت ندارد. ما اصلا قصد آلبوم منتشر کردن، نداشتیم. یکی از پیشنهادهای من این بود که قطعات آلبوم را به صورت ماهانه به مخاطبین هدیه بدهیم. امروزه، تعداد خواننده‌ها زیاد شده و از نظر من، مردم هرچقدر خواننده‌شان را دوست داشته باشند در انتخاب هشت آهنگ، به یک صدا گوش نمی‌دهند. چه آقای علیزاده باشد و چه خواننده دیگری. در این سال‌هایی که پروسه آلبوم طول کشیده، انقدر تک‌قطعه ساختم که کار آلبوم را انجام داده و اینگونه نبوده که من چهار سال بنشینم و نگاه کنم. در این مدت از آلبوم «دلت با منه» به بعد ، با «هواتو کردم» شروع کردم و بعد از آن «زخم»، «فکرش هم نکن»، «من تورودوست دارمت»، «برادر»، «عشقم این روزا» را ساختم . با اینکه اصولا به تولید زیاد اعتقاد ندارم. مردم برایشان عادی شده و می‌پرسند چرا آلبوم جدید نمی‌آید؟ تراک دادن اینگونه نیست و بعضی اوقات برای یک تراک باید شش ماه زمان گذاشت تا این تراک بتواند حداقل برای مدتی ماندگار شود. تراکی که یک ماهه و یک هفته و چهار ساعته ساخته می‌شود به همان سرعت هم محو می‌شود. برای مثال ، آهنگ نبض احساس با صدای مرتضی پاشایی بعد از سال‌ها توسط یک خواننده ترک به نام مصطفی چچلی کاور شد. این کار را من در سال 86 ساختم و در سال 90 به مرتضی دادم، چون در این فاصله خواننده ای نبود که آن را ادا کند . کمی بحث ها از سوال شما جدا شد ولی در کل اینگونه نبوده و ما بیکار ننشسته ایم و کارهای بسیار خوبی بیرون داده ایم

.خودتان با ضرس قاطع ایمان داشتید که این آلبوم بیرون بیاید و به موفقیت آن اعتقاد داشتید؟

من به آلبوم اعتقاد صد در صد داشتم و دارم .ولی دوست نداشتم که به صورت آلبوم بیرون بیاید. همانطور که گفتم قصد داشتم این تراک‌ها را در تایم طولانی‌‌‌تری و به صورت شمرده‌تر به گوش مردم برسانیم .

 برخی معتقد بودند که این آلبوم به نسبت سایر آثار محمد علیزاده موفق نبود، به نظرت خودت این موضوع حقیقت دارد؟

اول باید ببینیم این بعضی‌ها چه کسانی هستند که این اعتقاد را دارند؟ به نظر من هر خواننده‌ای بنا به روند فعالیتش‌، ریزش مخاطب پیدا می‌کند. بعد ازاینکه آلبوم بیرون آمد، هنوز کنسرت‌ها و سالن‌ها پر است. طرفداران محمد علیزاده هم آلبوم را دوست داشتند و در کنسرت‌هایش می‌آیند و می‌خوانند. من به هیچ عنوان ریزش مخاطبی در این موضوع نمی‌بینم. چیزی که من می‌بینم این است که هنوز برنامه‌‌ها پر است و روال تغییری نکرده است. ضمن اینکه محمد علیزاده یک شبه نیامده که یک شبه ریزش مخاطب پیدا کند.

 تو اعتقاد داری که تعدد آثار باعث شد این آلبوم درصدی از مخاطبان را راضی نکند؟

گرچه که با حرف شما که می‌گوئید نارضایتی مخاطب، مسئله دارم ولی در این 4 سال با تک‌قطعاتم تمام کاری که باید با تولید آلبوم می‌کردم را انجام دادم. وقتی من یک تراک مثل «من تورو دوست دارمت» را می‌سازم، خودتان بازدهی این تراک برای محمد را قضاوت کنید. شما آمار بگیرید مگر در کجای دنیا یک خواننده در یک سال 20-30 تراک می‌دهد و معلوم است که برای 15-20تای آن اتفاقی نمی‌افتد. فکر می‌کنم به نسبت کار کردن و نه صرفا حضور داشتن در موسیقی، من تنها تولید کننده‌ای بودم که در 12 سال عمر حضور حرفه‌‌ای، عین 12 سال را همیشه در یک سطح بودم. تعدد آثار ضربه‌ای به موسیقی می‌زند که در سالهای آینده تاثیرات آن را می‌بینید. ما به حد زیادی گوش مردم را با یک سری از آثار خسته می‌کنیم. در روز چند تراک می آید؟

 شاید هفته‌ای 20 الی 30 قطعه.

20 الی 30 قطعه. یعنی در ماه 90 تراک ارائه می‌کنید. فکر می‌کنید چندتا ازاین قطعات بین مردم شنیده می‌شود؟ در بیشتر موارد حتی یک قطعه هم شنیده نمی‌شود‌! به خاطر جابجایی یک سری پول‌ها آثاری ارائه می‌شود که هیچ نتیجه‌ای ندارد.

 به نظرمن همین تعدد است که باعث موج زودگذر و دوره‌ای موسیقی است.

تعدد کاربالا ، طبیعتا سطح کیفیت کاری خواننده را پایین می‌آورد. من کاری مثل «فکرش هم نکن» و «من تورو دوست دارم» را دقیقا 11 ماه طول کشید تا تولید کنم.

آیا این «ترس از فراموش شدن» است که باعث انتشار زود به زود قطعه می‌شود؟

فراموش نشدن به چه قیمتی؟ به قیمتی که ذهنیت مخاطب را راجع به خودت تغییر بدهی؟ هیچکس متوجه این اتفاق نیست چون همه به فکر این هستند در زودترین زمان ممکن به کنسرت برسند.

 ماجرای تو و محمد عیزاده تمام شده و آیا دیگر با هم همکاری نخواهید کرد؟

اصلا اینگونه نیست. راجع به این اتفاق تصمیمی نگرفته‌ایم .

 در 4 ماه گذشته حرف و حدیث زیادی درمورد کدورت و قطع همکاری شما بوده است.

من آدم بی حاشیه ای هستم و از وارد حاشیه شدن خوشم نمی‌آید. وقتی شما در جایی نباشی حرف و حدیث‌ها بیشتر می‌شود چون خودت نیستی که توضیح بدهی. دقیقا محمد هم از دسته آدم هایی است که مثل من رفتار می‌کند و ارتباطات زیادی ندارد که همه جا برود و همه جا حرف بزند. من همینجا به حرف و حدیث ها پایان می دهم. ما هیچ تصمیم گیری درمورد آینده نگرفتیم و با همدیگر هیچ مشکلی نداریم. این یک تصمیم کاری است گرفته شده و چیز دیگری نیست.

خودت بعد از این همه اتفاقات مثبتی که با همدیگر داشته اید دلت می‌آید این اتفاق بیفتد؟ یعنی همکاری شما به اشباع رسیده و ممکن است تا سالیان بعد نتوانید با هم کار کنید؟

من راجع به این موضوع فکر نکرده‌‌ام. راجع به موضوع دوم هم اینکه در کار حرفه‌‌ای، باید نتیجه حرف اول را بزند و باید عواطفت را کنار بگذاری. اگر بعد ده سال بدانم نمی‌توانم کار سال یازدهم را همانگونه موفق انجام بدم، کار ده سالم را خراب نمی‌کنم. این اخلاق من است و فکر می‌کنم محمد هم مثل من فکر می‌کند. چیزی که برای من مهم است این است که پشت هر همکاری و اتفاق کاری، موفقیت باشد.

 فکر می‌کنم محمد علیزاده طولانی‌ترین زمان ممکن را با تو کار کرد. درست است؟

دقیقا.

 زمان کوتاه همکاری با حمید عسکری، مرتضی پاشایی که عمرش اجازه همکاری طولانی‌تر نداد، شهرام شکوهی هم زمان کمی بود.

درست است، هر کدوم بنا بر شرایط موجود اینگونه بوده .

در این رنکینگ محمد علیزاده کماکان با فاصله جلو است.

صددرصد. چون پروژه‌ای که شروع کردیم پروژه‌ای نبود که من صرفا تنظیم کننده آثار محمد علیزاده باشم. تنظیم کنندگی بخشی از کار من بود که در بعضی پروژه‌ها با اینکه ملودی را ساخته خودم بود. برای تغییر دادن فضا، آن را به همکارانم واگذار می‌کردم . پروژه به گونه‌ای بود که باهم استایلی را ساختیم و روی آن فکر کردیم و حتی کلمه به کلمه روی ترانه‌ها فکر شده. در «فکرش هم نکن» محمد یک ملودی شافل ساخته بود و من با انتخاب کردن یک ریتم دو چهار بر روی این ملودی شافل، احساس کردم تلفیق جدیدی ایجاد می‌شود و این اتفاق هم افتاد. من روی همه این ها فکر کردم و خیلی فرق می‌کند که برای شما یک ملودی بیاورند و شما آن را تنظیم کنید. در اصل من در همه این سا‌ها مدیر تولید محمد علیزاده بودم و فکر نمی‌کنم بعد از انقلاب چنین همکاری در موسیقی وجود داشته باشد. چون معمولا همه بعد از دو سه سال به مشکل می خورند.

بحث بعدی درمورد کوتاه شدن دوره ستارگی در نسل کنونی پاپ است. کمی درمورد کم‌شدن دوره ستاره‌بودن آرتیست‌ها صحبت کنیم. فکر می‌کنی چرا مخاطب انقدر زود از آن‌ها اشباع می‌شوند و هیچ ماندگاری در آثارشان نیست؟ تاریخ مصرف عجیب و غریبی در آثار این دوره و نسل به وجود آمده است. بخشی را من به کم حوصله‌شدن مخاطب موسیقی ارتباط می‌دهم که در دوره‌ای چیزی را دوست دارند و بلافاصله در دوره بعدی به سراغ گزینه دیگری می‌روند. یعنی در مواردی تایم علاقمند بودن مخاطب هم تاثیرگذار است. با توجه به اینکه تو باعث دوران طلایی خیلی از خواننده‌ها شدی و در بطن موضوع بودی شاید مخاطب شناسی بهتری داری. نظرت در این باره چیست؟

اینکه مردم کم حوصله شدند به نظرم مقصر ما هستیم که کم حوصله شان کرده ایم و به همین زیاد خرج کردن خواننده برمی‌گردد. مثلا یک خواننده را می‌آوریم و بزرگش می کنیم. اینکه چه کسی این کار را میکند مهم نیست. چه تهیه کننده، چه آهنگساز و تنظیم کننده و چه خود خواننده اولین کاری که به ذهنش می رسد این است که از سی روز ماه 25 روزش را در برنامه باشد و این یعنی فقط 5 روز فرصت داری که به کار تولید برسی و در آن 5روزهم که مجموع 4ماهش میشود 20 روز، 6 کار تولید می‌شود. این یعنی نزول کیفی. که همین امر باعث بی حوصله شدن مخاطب می‌شود. یک جمله از مخاطبین همیشه وجود دارد اینکه " آلبوم یا آهنگ جدید تون کی میاد؟ ". این نباید پایه و اساس تصمیم گیری شمای خواننده بابت کارهایتان باشد. همه تشنه هستند که کارهای توی خواننده را بشنوند و تو باید بدانی که چه زمانی خودت را به مردم عرضه کنی. این اتفاق متاسفانه نمی‌افتد و دوره‌های مختلف ،عمر خواننده کوتاه می شود. یعنی چیزی که باید در 10 سال عرضه کنند را در یک سال عرضه می‌کنند و تمام می‌شوند.

 حرف هایت خیلی جامع و کامل بود و تقریبا تمام سوالات من را جواب دادی. با تمام این اوصاف خواننده‌هایی این روزها می‌آیند و کارشان به خوبی می‌گیرد و المان‌های جدیدی وارد فضای کاری موسیقی شده. از این فضاها آیا چیزی بوده که مورد توجه تو قرار بگیرد و خاص باشد؟

من برای قرار گرفتن در جریان موسیقی همه جور موسیقی را گوش می‌کنم. در پاره‌ای از اوقات از بعضی آهنگ‌ها لذت می‌برم ولی در بیشتر موارد، متاسفانه مدیریت روی این فضاها ضعیف است. یعنی شما برای موسیقی ایده داری و این 20-30 درصد کار است و باید آن را پرورش بدهیم . یعنی یکی بیاید آن را به 60درصد و دیگری به 80 درصد و سرپرستی آن را به 100 درصد برساند. این اتفاق متاسفانه در موسیقی نمی‌افتد و همه چیز نصفه و نیمه است وهمین باعث کوتاهی عمر آن می‌شود. باید در تولید کار، به جزئیات بیشتری دقت شود که به ماندگاری آن کمک کند. هنوز که هنوز است وقتی اسم تراک «جز تو» می آید شما نمی‌گویید اَه. تراک خوب باید روح و عمق داشته باشد. تراک‌های الان روح دارد ولی عمق ندارد و این به انتخاب ترانه برمی‌گردد. کاملا مشخص است که در انتخاب ترانه ،عجله بوده و بعضی اوقات من در جاهایی می‌بینم که حتی آکوردها و میزان‌بندی‌ها اشتباه است درحالیکه آهنگ مخاطب زیادی پیدا کرده. این اتفاقات در موسیقی خیلی بد است .

به این موضوع از زاویه دیگری نگاه کنیم. معدود خواننده هایی هم هستند مثل محمد عیزاده، احسان خواجه‌امیری، سیروان، محسن یگانه و ... با اینکه تایم دوره کاری طولانی داشته‌اند هنوز توانسته‌اند خودشان را حفظ کنند. مهمترین المان و فاکتورهایی که در این بودن و ماندگاری تاثیر دارند از نظر تو چیست.

به نظر من در ماندگاری، اولین چیزی که تعیین کننده است شخصیت خود خواننده است. بیشتر خواننده‌ها و حتی کسانی که موفق می‌شوند، کاراکتر ماندگاری ندارند. ماندگار شدن، دارای اصول و جزئیاتی است که سوای توانایی خوانندگی، شامل شخصیت، استایل، هوش و حتی برخورد اجتماعی خود خواننده هم می‌شود. از اینها که بگذریم، «تولید» بخش دوم است که بر اساس شخصیت خود خواننده باید شکل بگیرد حتی طراحی تحریرهای خواننده .

 یکی از تهیه کننده‌های ما در چند روز گذشته گفت‌وگوی تلویزیونی انجام داد و گفت صدای خوب ده درصد قضیه است و بقیه به دوروبر افراد، سیاست، برخورد و نوع استراتژی کاری هنرمند ارتباط دارد. تو چقدر با این موضوع موافقی؟

من با درصد آن مشکل دارم. خوانندگی تاثیر زیادی دارد و کاراکتر خواننده، باعث موفقیت می‌شود. اگر خواننده‌ای روی استیج برود، آهنگ‌هایش را بخواند ولی برای مردم فضایی ایجاد نکند که به وجدشان بیاورد، فایده ای ندارد. می‌توانم در بحث درصدبندی 50 درصد روی آن بگذارم و بگویم 50 درصد یک کار، خواننده است.

 نسل جدید موزیسین‌ها اعم از آهنگسازها و تنظیم کننده‌ها در مارکت موسیقی ایران وارد شدند و بازی درحال تغییر و عوض شدن است و لحظه به لحظه موسیقی پاپ ایرانی درحال پوست‌اندازی و ورود به فضاهای جدید است. جالب است که مخاطب هم از آن استقبال می‌کند. چقدر این فضا را رصد کرده‌ای و چقدر موافق این فضا هستی و چقدر احساس می‌کنی آدم‌هایی که وارد این فضا شدند قابلیت ماندگاری دارند و می‌توانند مخاطب را با خودشان جلو ببرند؟

من هم در واقع الان وسط همین فضاها هستم و باید بگویم بعضی از فضاهای جدیدی که وارد موسیقی شده خیلی هم خوب هستند. من نمی‌توانم راجع به ماندگاری آن ها حرف بزنم و زمان آن را مشخص می کند. ضمن اینکه همه آثار که نباید ماندگار شوند. مردم خسته هستند و کار جدید می‌خواهند. یک سری از خواننده‌ها هنوز در استایل کارهای 8 سال پیش خود ماندند و بدیهی است که مردم تمایلی به استقبال ندارند. در دنیای حرفه‌ای آقای انریکه Bailamos و Ring my bells و خیلی آثار ماندگار دیگر را می‌خواند، بعد از آن برای رقابت در مارکت و جذب مخاطب، با Pitbull هم می‌خواند که اصلا قطعه ماندگاری نیست. خواننده‌های ما قدرت ریسک کمی دارند و از ریسک کردن می‌ترسند. ولی تجربه نشان داده که بردها در ریسک کردن شکل گرفته است. شما در سال 85، ریسک خود من با حمید عسکری یا شهرام شکوهی را بعد از آن دیدید. بزگترین آنها هم پروژه محمد علیزاده بود که استقبال شد. این ریسک‌‌ها باعث برد می‌شود.

 این روزها با وجود این همه اصوات و آدم‌های جدید احساس می شود که میلاد ترابی خیلی کم کار شده و خودش حتی تمایل ندارد در جاهایی کار بیرون بدهد. این نبودن به علت فکر کردن و رصد کردن تو است و درحال چیدن استراتژی هستی؟ تویی که این همه سال بودی احساس می‌کنم آرام آرام خودت هم اشباع شدی. سندیتی برای این حرف وجود دارد؟

بنده، بعد از 12 سال حضور موفق در موسیقی آن هم به صورت مداوم، انتظار بسیار بالایی از خودم دارم. گرچه که حتما نیاز به استراحت داشتم ولی امروزه، پروژه‌هایی را قبول می‌کنم که در آن، آینده‌ای بسیار روشن ببینم. کم کار شدن من کمی به این موضوع بر می‌گردد. از طرفی دیگر، فوت پدرم شوک بزرگی بود که به زمان زیادی برای برگشتن به شرایط عادی نیاز داشتم. در این مدت ولی بیکار ننشستم. شرکتی به نام نوتیس راه اندازی کرده‌ام که بسیاری از استعداد‌های موسیقی زیر نظر من کار تولید و ... می کنند. یعنی کارها را به صورت تیم ورک کار می‌کنیم. کار تیم ورک انگیزه من را برای کار بیشتر کرده است. البته امسال با سال‌های قبل متفاوت است. همانطور که گفتم حدود 10 سینگل ترک با 10 خواننده آماده کردم و در حال رایزنی های بعدی برای پخش این قطعات هستیم که در خبرهای بعدی توضیح بیشتری خواهم داد . زانیار «می‌دونستم میری» یکی از آنها بود که منتشر شد .

در دوره‌ای، ماجرای تو و سیروان ماجرای جالب توجهی بود. بازار موسیقی در زمینه تنظیم به میلاد ترابی و سیروان خسروی تقسیم شده بود. همکاری تو و زانیار جالب بود و شاید همین باعث شد این سوال را از تو بپرسم.

درمورد همکاری خودم با زانیار باید توضیحات جامعی بدهم. ابتدا این را بگویم که اصلا سیروان خسروی، باعث ورود من به موسیقی پاپ شد. همانطور که میدانید شروع کار حرفه‌ای من با آلبوم کما 1 – حمید عسکری بود. من با سیروان و زانیار، از سال 83 دوست هستیم و رفت و آمد داشتیم. در آن زمان، من کار رسمی در موسیقی نداشتم. گرچه که سیروان از قبل در گروه آقای کاوه یغمایی حضور داشت و یک آلبوم مجاز هم منتشر کرده بود (تو خیال کردی بری). یک روز سیروان با تهیه‌کننده آلبوم اولش، قرار داشت، به من زنگ زد و گفت بیا اینجا. رفتم و با آقای مشایخی و حمید عسکری در آنجا آشنا شدیم. من آلبوم حمید را کار کردم و آن اتفاقات افتاد. بعد از این همه سال تازه فهمیدم که سیروان قصد کار کردن روی آلبوم حمید رو نداشت و من را به آقای مشایخی و حمید معرفی کرد. باید بگویم ما انقدر باهم رفیق بودیم و همدیگر را قبول داشتیم که هیچوقت برای همکاری مشکل نداشتیم. ولی موضوع اصلی این است که اگر بعد از این همه سال، همکاری من و زانیار، شکل گرفت تنها به همین دلیل است که فرصتش پیش نیامده وگرنه من با زانیار و سیروان دوستان قدیمی هستیم و همیشه حتی در کم‌ترین حالت ممکن، از هم با خبر بودیم. امیدوارم این همکاری که ادامه دار هم خواهد بود اتفاقات خوبی رو رقم بزنه .

این همکاری از کجا استارت خورد؟

یک روز که با سیروان صحبت می‌کردم، گفتم فضاهای جدید خوبی برای کار در ذهنم هست. یک ملودی برای زانیار انتخاب کردم که عماد طغرایی ساخته بود و برای زانیار فرستادم و دوسش داشت. کار را تنظیم کردم و فکر می‌کنم تو 15 دقیقه‌ای زانیار خواندش. این همکاری از راحت‌ترین و حرفه‌ای ترین همکاری‌ها برای من بود و واقعا در هیچ جای کار هم با هم مشکلی نداشتیم.

اینگونه که پیش می‌رود امکان دارد یک کار مشترک از تو و سیروان هم بیرون بیاید؟

به نظر من سیروان انقدر خوب است که دلیلی ندارد این کار را بکند. نه اینکه دوستم باشه این را بگویم بلکه همه می‌دانند. سیروان کارش را بلد و در کارش آدم حرفه‌ای است. چه در رفتارهای کاری، کنسرت گذاشتن، مدل تبلیغاتش و چه مسائل دیگر. اگر شما با دقت نگاه کنید هیچ خواننده ای مثل سیروان نیست. شخصیت کاریزماتیکی از خودش دارد. حتی در ویدئوسازی هم بسیارهوشمندانه عمل می‌کند.

 به سوال قبل برگردیم. درمورد نسل جدید تنظیم کننده‌ها صحبت می‌کردیم. باتوجه به این نسلی که آمدند و وارد مارکت موسیقی شدند، آیا به این فکر نکردی که دوره‌ات تمام شده و شاید نتوانی با آن‌ها رقابت کنی. آیا در یکی دوسال گذشته به این مرحله رسیدی؟

هیچوقت در تمام زندگیم به این مرحله نرسیدم. چون پایه و اساس سیستم فکری من ، رقابت نیست. من فقط به کار خودم فکر می‌کنم. اینکه کاری که تولید میکنم روی مردم تاثیر بگذارد و اصلا برای من مهم نیست که چه کسی در کجا چه کاری می کند . در مورد کار های دیگر، فقط به لذت بردن اکتفا می‌کنم و حتی نظر هم نمی‌دم . همه کسانی که من را از نزدیک می شناسند این را می دانند. خوشحالم شرایطی پیش بیاید که خیلی ها خوب کار می کنند، می‌ترکانند و لذت هم می‌برم. حتی با بعضی از آدم‌هایی که موفق شده‌اند ارتباط گرفته‌ام و تبریک گفتم . چون اعتقاد دارم شاید چیزهایی دارند که من هنوز تجربه نکردم. در ایران دیدگاهی وجود دارد که اکثرا فکر می کنند اگر کسی کاری را به خوبی انجام بدهد باید حتما نفر دیگر را از دور خارج کند یا فضا تنگ می‌شود. ولی در سطح بین‌الملل سوپراستارها با هم رفیق هستند و ازموفقیت هم خوشحال می شوند.

از دوستان قدیمی ات این روزها بیشتر با چه کسی در ارتباطی؟ حمید عسکری، شهرام شکوهی و ...

با همه. ممکن است به دلیل گرفتاری کمتر به هم زنگ بزنیم ولی مشکلی نیست و اگر فرصتی بشود باهم صحبت می کنیم و حال همدیگر را می پرسیم.

 ماجرای همکاری‌هایت با رفقای قدیمی ادامه دارد یا چهره‌های جدیدتر را ترجیح می‌دهی؟

کلا ترجیح می دهم کار جدید بکنم و اگر نگاه کنید با همه خواننده‌هایی که کار کرده‌ام از صفر با آن‌ها بوده‌ام. صفری که نسبت به شرایط آن خواننده بوده یعنی کسی آن‌ها را نمی‌شناخته. حالا یا 15 قطعه داده یا آلبوم داده و نگرفته و هر دلیل دیگری. شاید بتوانم با قدرت بگویم تنها کسی بودم که اینگونه کار کردم. فقط درمورد یک نفر نه و همیشه اینگونه بوده‌ام. حتی زمانی که مرتضی پیش من آمد فقط کار «یکی هست» را خوانده بود و آهنگ دیگری در بازار نداشت. در کل من عاشق کارهای جدید هستم و از آن ها استقبال می‌کنم. اکنون هم با خواننده جدیدی کار می کنم. اسم نمی برم و نمی‌خواهم درمورد کارهایی که می‌خواهم انجام بدهم حرف بزنم. دوست دارم اول کار را انجام بدهم و بعد درمورد آن حرف بزنم و این جز خصوصیات اخلاقی من است. به جز این 10 سینگل تراکی که کار می کنم با خواننده ای شروع کردم که در آینده بیشتر از او می شنویم.

 به عنوان صحبت پایانی درمورد آینده صحبت کنیم. چه برنامه ریزی برای آینده داری؟ در آینده چه اتفاقاتی از میلاد ترابی را شاهد هستیم؟

همانطور که گفتم من 10 سینگل تراک با خواننده‌های مختلف آماده کرده‌ام و هنوز قطعی نشده که بتوانم اسم آن‌ها را بگویم. ولی امسال بیشتر از همه سال‌ها از من خواهید شنید .

   

منبع:موسیقی ما





Milad Torabi
میلاد ترابی: من و محمد علیزاده هیچ مشکلی با هم نداریم  میلاد ترابی از قدیمی‌ترین و خوش‌نام‌ترین تنظیم کننده‌ها و موزیسین‌های موسیقی پاپ است که آلبوم‌ها و اتفاقات مهمی از قبیل آلبوم «کما 1» حمید عسکری، «مدارا» شهرام شکوهی و آلبوم و قطعات هیتی همراه با محمد علیزاده، مرتضی پاشایی، رضا صادقی و... را در کارنامه‌اش دارد.قله‌های موفقیت را با خواننده‌های مختلف فتح کرده و این روزها نیز با برخی چهره‌های جدید در حال همکاری است. انتشار آلبوم «گفتم نرو» با صدای محمد علیزاده، همکاری پرسر و صدا و البته پرحاشیه‌ای بود که پس از انتشار این آلبوم اخبار ضد و نقیضی درباره میلاد ترابی و محمد علیزاده در فضای مجازی منتشر شد. این آلبوم به نوعی آخرین همکاری ترابی و علیزاده لقب گرفت و گفته شد که این دو هنرمند دیگر قرار نیست با هم همکاری کنند و اخبار حاشیه‌ای فراوانی نیز منتشر شد تا همه اینها مهم‌ترین دلایل این گفت‌وگوی مفصل با میلاد ترابی باشد که در ادامه آن‌را می‌خوانید:   این گفتگو باید درباره محمد علیزاده شروع شود. اتفاقاتی که در ماه‌های گذشته رخ داد. حواشی عجیب و برخی صحبت‌ها که درباره قطع همکاری تو و محمد علیزاده عنوان شد. یک بار واضح در این باره حرف بزن.موضوعی که در دنیای واقعی موزیک وجود دارد این است که بعضی وقت‌ها از بعضی رفتارهای کاری، برداشت‌های اشتباهی می‌شود. من و محمد علیزاده ده سال باهم همکاری کردیم و همکاری موفقی داشتیم. آن هم ده سال مداوم. فکر می‌کنم در موسیقی بی‌سابقه بوده وهست. ولی به جایی رسیدیم که باید تغییر فضا می‌‌دادیم. حتی از یکسال پیش، خودم تیم کاری جدید را به محمد پیشنهاد دادم. البته که خودم هم حدود ده تک‌قطعه با ده خواننده مختلف آماده کرده‌ام و فکرمی‌کنم تا یک سال آینده، همه آهنگ‌ها منتشر شوند. اولین آهنگ هم با زانیار با عنوان «می‌دونستم میری» بود که منتشر شد. به نظر من این برداشت‌ها به خاطر تغییر شرایط کاری است و گرنه ما با هم مشکلی نداریم و حرف و حدیثی مطرح نیست.اینکه می‌‌گویند درصد زیادی از طول کشیدن پروسه آلبوم تقصیر میلاد ترابی بود و اختلاف با محمد علیزاده از آنجا شروع شد چقدر صحت دارد و چقدر در این نوع رفتار از سوی شما تاثیر داشت؟اصلا صحت ندارد. ما اصلا قصد آلبوم منتشر کردن، نداشتیم. یکی از پیشنهادهای من این بود که قطعات آلبوم را به صورت ماهانه به مخاطبین هدیه بدهیم. امروزه، تعداد خواننده‌ها زیاد شده و از نظر من، مردم هرچقدر خواننده‌شان را دوست داشته باشند در انتخاب هشت آهنگ، به یک صدا گوش نمی‌دهند. چه آقای علیزاده باشد و چه خواننده دیگری. در این سال‌هایی که پروسه آلبوم طول کشیده، انقدر تک‌قطعه ساختم که کار آلبوم را انجام داده و اینگونه نبوده که من چهار سال بنشینم و نگاه کنم. در این مدت از آلبوم «دلت با منه» به بعد ، با «هواتو کردم» شروع کردم و بعد از آن «زخم»، «فکرش هم نکن»، «من تورودوست دارمت»، «برادر»، «عشقم این روزا» را ساختم . با اینکه اصولا به تولید زیاد اعتقاد ندارم. مردم برایشان عادی شده و می‌پرسند چرا آلبوم جدید نمی‌آید؟ تراک دادن اینگونه نیست و بعضی اوقات برای یک تراک باید شش ماه زمان گذاشت تا این تراک بتواند حداقل برای مدتی ماندگار شود. تراکی که یک ماهه و یک هفته و چهار ساعته ساخته می‌شود به همان سرعت هم محو می‌شود. برای مثال ، آهنگ نبض احساس با صدای مرتضی پاشایی بعد از سال‌ها توسط یک خواننده ترک به نام مصطفی چچلی کاور شد. این کار را من در سال 86 ساختم و در سال 90 به مرتضی دادم، چون در این فاصله خواننده ای نبود که آن را ادا کند . کمی بحث ها از سوال شما جدا شد ولی در کل اینگونه نبوده و ما بیکار ننشسته ایم و کارهای بسیار خوبی بیرون داده ایم.خودتان با ضرس قاطع ایمان داشتید که این آلبوم بیرون بیاید و به موفقیت آن اعتقاد داشتید؟من به آلبوم اعتقاد صد در صد داشتم و دارم .ولی دوست نداشتم که به صورت آلبوم بیرون بیاید. همانطور که گفتم قصد داشتم این تراک‌ها را در تایم طولانی‌‌‌تری و به صورت شمرده‌تر به گوش مردم برسانیم . برخی معتقد بودند که این آلبوم به نسبت سایر آثار محمد علیزاده موفق نبود، به نظرت خودت این موضوع حقیقت دارد؟اول باید ببینیم این بعضی‌ها چه کسانی هستند که این اعتقاد را دارند؟ به نظر من هر خواننده‌ای بنا به روند فعالیتش‌، ریزش مخاطب پیدا می‌کند. بعد ازاینکه آلبوم بیرون آمد، هنوز کنسرت‌ها و سالن‌ها پر است. طرفداران محمد علیزاده هم آلبوم را دوست داشتند و در کنسرت‌هایش می‌آیند و می‌خوانند. من به هیچ عنوان ریزش مخاطبی در این موضوع نمی‌بینم. چیزی که من می‌بینم این است که هنوز برنامه‌‌ها پر است و روال تغییری نکرده است. ضمن اینکه محمد علیزاده یک شبه نیامده که یک شبه ریزش مخاطب پیدا کند. تو اعتقاد داری که تعدد آثار باعث شد این آلبوم درصدی از مخاطبان را راضی نکند؟گرچه که با حرف شما که می‌گوئید نارضایتی مخاطب، مسئله دارم ولی در این 4 سال با تک‌قطعاتم تمام کاری که باید با تولید آلبوم می‌کردم را انجام دادم. وقتی من یک تراک مثل «من تورو دوست دارمت» را می‌سازم، خودتان بازدهی این تراک برای محمد را قضاوت کنید. شما آمار بگیرید مگر در کجای دنیا یک خواننده در یک سال 20-30 تراک می‌دهد و معلوم است که برای 15-20تای آن اتفاقی نمی‌افتد. فکر می‌کنم به نسبت کار کردن و نه صرفا حضور داشتن در موسیقی، من تنها تولید کننده‌ای بودم که در 12 سال عمر حضور حرفه‌‌ای، عین 12 سال را همیشه در یک سطح بودم. تعدد آثار ضربه‌ای به موسیقی می‌زند که در سالهای آینده تاثیرات آن را می‌بینید. ما به حد زیادی گوش مردم را با یک سری از آثار خسته می‌کنیم. در روز چند تراک می آید؟ شاید هفته‌ای 20 الی 30 قطعه.20 الی 30 قطعه. یعنی در ماه 90 تراک ارائه می‌کنید. فکر می‌کنید چندتا ازاین قطعات بین مردم شنیده می‌شود؟ در بیشتر موارد حتی یک قطعه هم شنیده نمی‌شود‌! به خاطر جابجایی یک سری پول‌ها آثاری ارائه می‌شود که هیچ نتیجه‌ای ندارد. به نظرمن همین تعدد است که باعث موج زودگذر و دوره‌ای موسیقی است.تعدد کاربالا ، طبیعتا سطح کیفیت کاری خواننده را پایین می‌آورد. من کاری مثل «فکرش هم نکن» و «من تورو دوست دارم» را دقیقا 11 ماه طول کشید تا تولید کنم.آیا این «ترس از فراموش شدن» است که باعث انتشار زود به زود قطعه می‌شود؟فراموش نشدن به چه قیمتی؟ به قیمتی که ذهنیت مخاطب را راجع به خودت تغییر بدهی؟ هیچکس متوجه این اتفاق نیست چون همه به فکر این هستند در زودترین زمان ممکن به کنسرت برسند. ماجرای تو و محمد عیزاده تمام شده و آیا دیگر با هم همکاری نخواهید کرد؟اصلا اینگونه نیست. راجع به این اتفاق تصمیمی نگرفته‌ایم . در 4 ماه گذشته حرف و حدیث زیادی درمورد کدورت و قطع همکاری شما بوده است.من آدم بی حاشیه ای هستم و از وارد حاشیه شدن خوشم نمی‌آید. وقتی شما در جایی نباشی حرف و حدیث‌ها بیشتر می‌شود چون خودت نیستی که توضیح بدهی. دقیقا محمد هم از دسته آدم هایی است که مثل من رفتار می‌کند و ارتباطات زیادی ندارد که همه جا برود و همه جا حرف بزند. من همینجا به حرف و حدیث ها پایان می دهم. ما هیچ تصمیم گیری درمورد آینده نگرفتیم و با همدیگر هیچ مشکلی نداریم. این یک تصمیم کاری است گرفته شده و چیز دیگری نیست.خودت بعد از این همه اتفاقات مثبتی که با همدیگر داشته اید دلت می‌آید این اتفاق بیفتد؟ یعنی همکاری شما به اشباع رسیده و ممکن است تا سالیان بعد نتوانید با هم کار کنید؟من راجع به این موضوع فکر نکرده‌‌ام. راجع به موضوع دوم هم اینکه در کار حرفه‌‌ای، باید نتیجه حرف اول را بزند و باید عواطفت را کنار بگذاری. اگر بعد ده سال بدانم نمی‌توانم کار سال یازدهم را همانگونه موفق انجام بدم، کار ده سالم را خراب نمی‌کنم. این اخلاق من است و فکر می‌کنم محمد هم مثل من فکر می‌کند. چیزی که برای من مهم است این است که پشت هر همکاری و اتفاق کاری، موفقیت باشد. فکر می‌کنم محمد علیزاده طولانی‌ترین زمان ممکن را با تو کار کرد. درست است؟دقیقا. زمان کوتاه همکاری با حمید عسکری، مرتضی پاشایی که عمرش اجازه همکاری طولانی‌تر نداد، شهرام شکوهی هم زمان کمی بود.درست است، هر کدوم بنا بر شرایط موجود اینگونه بوده .در این رنکینگ محمد علیزاده کماکان با فاصله جلو است.صددرصد. چون پروژه‌ای که شروع کردیم پروژه‌ای نبود که من صرفا تنظیم کننده آثار محمد علیزاده باشم. تنظیم کنندگی بخشی از کار من بود که در بعضی پروژه‌ها با اینکه ملودی را ساخته خودم بود. برای تغییر دادن فضا، آن را به همکارانم واگذار می‌کردم . پروژه به گونه‌ای بود که باهم استایلی را ساختیم و روی آن فکر کردیم و حتی کلمه به کلمه روی ترانه‌ها فکر شده. در «فکرش هم نکن» محمد یک ملودی شافل ساخته بود و من با انتخاب کردن یک ریتم دو چهار بر روی این ملودی شافل، احساس کردم تلفیق جدیدی ایجاد می‌شود و این اتفاق هم افتاد. من روی همه این ها فکر کردم و خیلی فرق می‌کند که برای شما یک ملودی بیاورند و شما آن را تنظیم کنید. در اصل من در همه این سا‌ها مدیر تولید محمد علیزاده بودم و فکر نمی‌کنم بعد از انقلاب چنین همکاری در موسیقی وجود داشته باشد. چون معمولا همه بعد از دو سه سال به مشکل می خورند.بحث بعدی درمورد کوتاه شدن دوره ستارگی در نسل کنونی پاپ است. کمی درمورد کم‌شدن دوره ستاره‌بودن آرتیست‌ها صحبت کنیم. فکر می‌کنی چرا مخاطب انقدر زود از آن‌ها اشباع می‌شوند و هیچ ماندگاری در آثارشان نیست؟ تاریخ مصرف عجیب و غریبی در آثار این دوره و نسل به وجود آمده است. بخشی را من به کم حوصله‌شدن مخاطب موسیقی ارتباط می‌دهم که در دوره‌ای چیزی را دوست دارند و بلافاصله در دوره بعدی به سراغ گزینه دیگری می‌روند. یعنی در مواردی تایم علاقمند بودن مخاطب هم تاثیرگذار است. با توجه به اینکه تو باعث دوران طلایی خیلی از خواننده‌ها شدی و در بطن موضوع بودی شاید مخاطب شناسی بهتری داری. نظرت در این باره چیست؟اینکه مردم کم حوصله شدند به نظرم مقصر ما هستیم که کم حوصله شان کرده ایم و به همین زیاد خرج کردن خواننده برمی‌گردد. مثلا یک خواننده را می‌آوریم و بزرگش می کنیم. اینکه چه کسی این کار را میکند مهم نیست. چه تهیه کننده، چه آهنگساز و تنظیم کننده و چه خود خواننده اولین کاری که به ذهنش می رسد این است که از سی روز ماه 25 روزش را در برنامه باشد و این یعنی فقط 5 روز فرصت داری که به کار تولید برسی و در آن 5روزهم که مجموع 4ماهش میشود 20 روز، 6 کار تولید می‌شود. این یعنی نزول کیفی. که همین امر باعث بی حوصله شدن مخاطب می‌شود. یک جمله از مخاطبین همیشه وجود دارد اینکه " آلبوم یا آهنگ جدید تون کی میاد؟ ". این نباید پایه و اساس تصمیم گیری شمای خواننده بابت کارهایتان باشد. همه تشنه هستند که کارهای توی خواننده را بشنوند و تو باید بدانی که چه زمانی خودت را به مردم عرضه کنی. این اتفاق متاسفانه نمی‌افتد و دوره‌های مختلف ،عمر خواننده کوتاه می شود. یعنی چیزی که باید در 10 سال عرضه کنند را در یک سال عرضه می‌کنند و تمام می‌شوند. حرف هایت خیلی جامع و کامل بود و تقریبا تمام سوالات من را جواب دادی. با تمام این اوصاف خواننده‌هایی این روزها می‌آیند و کارشان به خوبی می‌گیرد و المان‌های جدیدی وارد فضای کاری موسیقی شده. از این فضاها آیا چیزی بوده که مورد توجه تو قرار بگیرد و خاص باشد؟من برای قرار گرفتن در جریان موسیقی همه جور موسیقی را گوش می‌کنم. در پاره‌ای از اوقات از بعضی آهنگ‌ها لذت می‌برم ولی در بیشتر موارد، متاسفانه مدیریت روی این فضاها ضعیف است. یعنی شما برای موسیقی ایده داری و این 20-30 درصد کار است و باید آن را پرورش بدهیم . یعنی یکی بیاید آن را به 60درصد و دیگری به 80 درصد و سرپرستی آن را به 100 درصد برساند. این اتفاق متاسفانه در موسیقی نمی‌افتد و همه چیز نصفه و نیمه است وهمین باعث کوتاهی عمر آن می‌شود. باید در تولید کار، به جزئیات بیشتری دقت شود که به ماندگاری آن کمک کند. هنوز که هنوز است وقتی اسم تراک «جز تو» می آید شما نمی‌گویید اَه. تراک خوب باید روح و عمق داشته باشد. تراک‌های الان روح دارد ولی عمق ندارد و این به انتخاب ترانه برمی‌گردد. کاملا مشخص است که در انتخاب ترانه ،عجله بوده و بعضی اوقات من در جاهایی می‌بینم که حتی آکوردها و میزان‌بندی‌ها اشتباه است درحالیکه آهنگ مخاطب زیادی پیدا کرده. این اتفاقات در موسیقی خیلی بد است .به این موضوع از زاویه دیگری نگاه کنیم. معدود خواننده هایی هم هستند مثل محمد عیزاده، احسان خواجه‌امیری، سیروان، محسن یگانه و ... با اینکه تایم دوره کاری طولانی داشته‌اند هنوز توانسته‌اند خودشان را حفظ کنند. مهمترین المان و فاکتورهایی که در این بودن و ماندگاری تاثیر دارند از نظر تو چیست.به نظر من در ماندگاری، اولین چیزی که تعیین کننده است شخصیت خود خواننده است. بیشتر خواننده‌ها و حتی کسانی که موفق می‌شوند، کاراکتر ماندگاری ندارند. ماندگار شدن، دارای اصول و جزئیاتی است که سوای توانایی خوانندگی، شامل شخصیت، استایل، هوش و حتی برخورد اجتماعی خود خواننده هم می‌شود. از اینها که بگذریم، «تولید» بخش دوم است که بر اساس شخصیت خود خواننده باید شکل بگیرد حتی طراحی تحریرهای خواننده . یکی از تهیه کننده‌های ما در چند روز گذشته گفت‌وگوی تلویزیونی انجام داد و گفت صدای خوب ده درصد قضیه است و بقیه به دوروبر افراد، سیاست، برخورد و نوع استراتژی کاری هنرمند ارتباط دارد. تو چقدر با این موضوع موافقی؟من با درصد آن مشکل دارم. خوانندگی تاثیر زیادی دارد و کاراکتر خواننده، باعث موفقیت می‌شود. اگر خواننده‌ای روی استیج برود، آهنگ‌هایش را بخواند ولی برای مردم فضایی ایجاد نکند که به وجدشان بیاورد، فایده ای ندارد. می‌توانم در بحث درصدبندی 50 درصد روی آن بگذارم و بگویم 50 درصد یک کار، خواننده است. نسل جدید موزیسین‌ها اعم از آهنگسازها و تنظیم کننده‌ها در مارکت موسیقی ایران وارد شدند و بازی درحال تغییر و عوض شدن است و لحظه به لحظه موسیقی پاپ ایرانی درحال پوست‌اندازی و ورود به فضاهای جدید است. جالب است که مخاطب هم از آن استقبال می‌کند. چقدر این فضا را رصد کرده‌ای و چقدر موافق این فضا هستی و چقدر احساس می‌کنی آدم‌هایی که وارد این فضا شدند قابلیت ماندگاری دارند و می‌توانند مخاطب را با خودشان جلو ببرند؟من هم در واقع الان وسط همین فضاها هستم و باید بگویم بعضی از فضاهای جدیدی که وارد موسیقی شده خیلی هم خوب هستند. من نمی‌توانم راجع به ماندگاری آن ها حرف بزنم و زمان آن را مشخص می کند. ضمن اینکه همه آثار که نباید ماندگار شوند. مردم خسته هستند و کار جدید می‌خواهند. یک سری از خواننده‌ها هنوز در استایل کارهای 8 سال پیش خود ماندند و بدیهی است که مردم تمایلی به استقبال ندارند. در دنیای حرفه‌ای آقای انریکه Bailamos و Ring my bells و خیلی آثار ماندگار دیگر را می‌خواند، بعد از آن برای رقابت در مارکت و جذب مخاطب، با Pitbull هم می‌خواند که اصلا قطعه ماندگاری نیست. خواننده‌های ما قدرت ریسک کمی دارند و از ریسک کردن می‌ترسند. ولی تجربه نشان داده که بردها در ریسک کردن شکل گرفته است. شما در سال 85، ریسک خود من با حمید عسکری یا شهرام شکوهی را بعد از آن دیدید. بزگترین آنها هم پروژه محمد علیزاده بود که استقبال شد. این ریسک‌‌ها باعث برد می‌شود. این روزها با وجود این همه اصوات و آدم‌های جدید احساس می شود که میلاد ترابی خیلی کم کار شده و خودش حتی تمایل ندارد در جاهایی کار بیرون بدهد. این نبودن به علت فکر کردن و رصد کردن تو است و درحال چیدن استراتژی هستی؟ تویی که این همه سال بودی احساس می‌کنم آرام آرام خودت هم اشباع شدی. سندیتی برای این حرف وجود دارد؟بنده، بعد از 12 سال حضور موفق در موسیقی آن هم به صورت مداوم، انتظار بسیار بالایی از خودم دارم. گرچه که حتما نیاز به استراحت داشتم ولی امروزه، پروژه‌هایی را قبول می‌کنم که در آن، آینده‌ای بسیار روشن ببینم. کم کار شدن من کمی به این موضوع بر می‌گردد. از طرفی دیگر، فوت پدرم شوک بزرگی بود که به زمان زیادی برای برگشتن به شرایط عادی نیاز داشتم. در این مدت ولی بیکار ننشستم. شرکتی به نام نوتیس راه اندازی کرده‌ام که بسیاری از استعداد‌های موسیقی زیر نظر من کار تولید و ... می کنند. یعنی کارها را به صورت تیم ورک کار می‌کنیم. کار تیم ورک انگیزه من را برای کار بیشتر کرده است. البته امسال با سال‌های قبل متفاوت است. همانطور که گفتم حدود 10 سینگل ترک با 10 خواننده آماده کردم و در حال رایزنی های بعدی برای پخش این قطعات هستیم که در خبرهای بعدی توضیح بیشتری خواهم داد . زانیار «می‌دونستم میری» یکی از آنها بود که منتشر شد .در دوره‌ای، ماجرای تو و سیروان ماجرای جالب توجهی بود. بازار موسیقی در زمینه تنظیم به میلاد ترابی و سیروان خسروی تقسیم شده بود. همکاری تو و زانیار جالب بود و شاید همین باعث شد این سوال را از تو بپرسم.درمورد همکاری خودم با زانیار باید توضیحات جامعی بدهم. ابتدا این را بگویم که اصلا سیروان خسروی، باعث ورود من به موسیقی پاپ شد. همانطور که میدانید شروع کار حرفه‌ای من با آلبوم کما 1 – حمید عسکری بود. من با سیروان و زانیار، از سال 83 دوست هستیم و رفت و آمد داشتیم. در آن زمان، من کار رسمی در موسیقی نداشتم. گرچه که سیروان از قبل در گروه آقای کاوه یغمایی حضور داشت و یک آلبوم مجاز هم منتشر کرده بود (تو خیال کردی بری). یک روز سیروان با تهیه‌کننده آلبوم اولش، قرار داشت، به من زنگ زد و گفت بیا اینجا. رفتم و با آقای مشایخی و حمید عسکری در آنجا آشنا شدیم. من آلبوم حمید را کار کردم و آن اتفاقات افتاد. بعد از این همه سال تازه فهمیدم که سیروان قصد کار کردن روی آلبوم حمید رو نداشت و من را به آقای مشایخی و حمید معرفی کرد. باید بگویم ما انقدر باهم رفیق بودیم و همدیگر را قبول داشتیم که هیچوقت برای همکاری مشکل نداشتیم. ولی موضوع اصلی این است که اگر بعد از این همه سال، همکاری من و زانیار، شکل گرفت تنها به همین دلیل است که فرصتش پیش نیامده وگرنه من با زانیار و سیروان دوستان قدیمی هستیم و همیشه حتی در کم‌ترین حالت ممکن، از هم با خبر بودیم. امیدوارم این همکاری که ادامه دار هم خواهد بود اتفاقات خوبی رو رقم بزنه .این همکاری از کجا استارت خورد؟یک روز که با سیروان صحبت می‌کردم، گفتم فضاهای جدید خوبی برای کار در ذهنم هست. یک ملودی برای زانیار انتخاب کردم که عماد طغرایی ساخته بود و برای زانیار فرستادم و دوسش داشت. کار را تنظیم کردم و فکر می‌کنم تو 15 دقیقه‌ای زانیار خواندش. این همکاری از راحت‌ترین و حرفه‌ای ترین همکاری‌ها برای من بود و واقعا در هیچ جای کار هم با هم مشکلی نداشتیم.اینگونه که پیش می‌رود امکان دارد یک کار مشترک از تو و سیروان هم بیرون بیاید؟به نظر من سیروان انقدر خوب است که دلیلی ندارد این کار را بکند. نه اینکه دوستم باشه این را بگویم بلکه همه می‌دانند. سیروان کارش را بلد و در کارش آدم حرفه‌ای است. چه در رفتارهای کاری، کنسرت گذاشتن، مدل تبلیغاتش و چه مسائل دیگر. اگر شما با دقت نگاه کنید هیچ خواننده ای مثل سیروان نیست. شخصیت کاریزماتیکی از خودش دارد. حتی در ویدئوسازی هم بسیارهوشمندانه عمل می‌کند. به سوال قبل برگردیم. درمورد نسل جدید تنظیم کننده‌ها صحبت می‌کردیم. باتوجه به این نسلی که آمدند و وارد مارکت موسیقی شدند، آیا به این فکر نکردی که دوره‌ات تمام شده و شاید نتوانی با آن‌ها رقابت کنی. آیا در یکی دوسال گذشته به این مرحله رسیدی؟هیچوقت در تمام زندگیم به این مرحله نرسیدم. چون پایه و اساس سیستم فکری من ، رقابت نیست. من فقط به کار خودم فکر می‌کنم. اینکه کاری که تولید میکنم روی مردم تاثیر بگذارد و اصلا برای من مهم نیست که چه کسی در کجا چه کاری می کند . در مورد کار های دیگر، فقط به لذت بردن اکتفا می‌کنم و حتی نظر هم نمی‌دم . همه کسانی که من را از نزدیک می شناسند این را می دانند. خوشحالم شرایطی پیش بیاید که خیلی ها خوب کار می کنند، می‌ترکانند و لذت هم می‌برم. حتی با بعضی از آدم‌هایی که موفق شده‌اند ارتباط گرفته‌ام و تبریک گفتم . چون اعتقاد دارم شاید چیزهایی دارند که من هنوز تجربه نکردم. در ایران دیدگاهی وجود دارد که اکثرا فکر می کنند اگر کسی کاری را به خوبی انجام بدهد باید حتما نفر دیگر را از دور خارج کند یا فضا تنگ می‌شود. ولی در سطح بین‌الملل سوپراستارها با هم رفیق هستند و ازموفقیت هم خوشحال می شوند.از دوستان قدیمی ات این روزها بیشتر با چه کسی در ارتباطی؟ حمید عسکری، شهرام شکوهی و ...با همه. ممکن است به دلیل گرفتاری کمتر به هم زنگ بزنیم ولی مشکلی نیست و اگر فرصتی بشود باهم صحبت می کنیم و حال همدیگر را می پرسیم. ماجرای همکاری‌هایت با رفقای قدیمی ادامه دارد یا چهره‌های جدیدتر را ترجیح می‌دهی؟کلا ترجیح می دهم کار جدید بکنم و اگر نگاه کنید با همه خواننده‌هایی که کار کرده‌ام از صفر با آن‌ها بوده‌ام. صفری که نسبت به شرایط آن خواننده بوده یعنی کسی آن‌ها را نمی‌شناخته. حالا یا 15 قطعه داده یا آلبوم داده و نگرفته و هر دلیل دیگری. شاید بتوانم با قدرت بگویم تنها کسی بودم که اینگونه کار کردم. فقط درمورد یک نفر نه و همیشه اینگونه بوده‌ام. حتی زمانی که مرتضی پیش من آمد فقط کار «یکی هست» را خوانده بود و آهنگ دیگری در بازار نداشت. در کل من عاشق کارهای جدید هستم و از آن ها استقبال می‌کنم. اکنون هم با خواننده جدیدی کار می کنم. اسم نمی برم و نمی‌خواهم درمورد کارهایی که می‌خواهم انجام بدهم حرف بزنم. دوست دارم اول کار را انجام بدهم و بعد درمورد آن حرف بزنم و این جز خصوصیات اخلاقی من است. به جز این 10 سینگل تراکی که کار می کنم با خواننده ای شروع کردم که در آینده بیشتر از او می شنویم. به عنوان صحبت پایانی درمورد آینده صحبت کنیم. چه برنامه ریزی برای آینده داری؟ در آینده چه اتفاقاتی از میلاد ترابی را شاهد هستیم؟همانطور که گفتم من 10 سینگل تراک با خواننده‌های مختلف آماده کرده‌ام و هنوز قطعی نشده که بتوانم اسم آن‌ها را بگویم. ولی امسال بیشتر از همه سال‌ها از من خواهید شنید .   منبع:موسیقی ما

میلاد ترابی: من و محمد علیزاده هیچ مشکلی با هم نداریم

  

میلاد ترابی از قدیمی‌ترین و خوش‌نام‌ترین تنظیم کننده‌ها و موزیسین‌های موسیقی پاپ است که آلبوم‌ها و اتفاقات مهمی از قبیل آلبوم «کما 1» حمید عسکری، «مدارا» شهرام شکوهی و آلبوم و قطعات هیتی همراه با محمد علیزاده، مرتضی پاشایی، رضا صادقی و... را در کارنامه‌اش دارد.

قله‌های موفقیت را با خواننده‌های مختلف فتح کرده و این روزها نیز با برخی چهره‌های جدید در حال همکاری است. انتشار آلبوم «گفتم نرو» با صدای محمد علیزاده، همکاری پرسر و صدا و البته پرحاشیه‌ای بود که پس از انتشار این آلبوم اخبار ضد و نقیضی درباره میلاد ترابی و محمد علیزاده در فضای مجازی منتشر شد. این آلبوم به نوعی آخرین همکاری ترابی و علیزاده لقب گرفت و گفته شد که این دو هنرمند دیگر قرار نیست با هم همکاری کنند و اخبار حاشیه‌ای فراوانی نیز منتشر شد تا همه اینها مهم‌ترین دلایل این گفت‌وگوی مفصل با میلاد ترابی باشد که در ادامه آن‌را می‌خوانید:

  

 این گفتگو باید درباره محمد علیزاده شروع شود. اتفاقاتی که در ماه‌های گذشته رخ داد. حواشی عجیب و برخی صحبت‌ها که درباره قطع همکاری تو و محمد علیزاده عنوان شد. یک بار واضح در این باره حرف بزن.

موضوعی که در دنیای واقعی موزیک وجود دارد این است که بعضی وقت‌ها از بعضی رفتارهای کاری، برداشت‌های اشتباهی می‌شود. من و محمد علیزاده ده سال باهم همکاری کردیم و همکاری موفقی داشتیم. آن هم ده سال مداوم. فکر می‌کنم در موسیقی بی‌سابقه بوده وهست. ولی به جایی رسیدیم که باید تغییر فضا می‌‌دادیم. حتی از یکسال پیش، خودم تیم کاری جدید را به محمد پیشنهاد دادم. البته که خودم هم حدود ده تک‌قطعه با ده خواننده مختلف آماده کرده‌ام و فکرمی‌کنم تا یک سال آینده، همه آهنگ‌ها منتشر شوند. اولین آهنگ هم با زانیار با عنوان «می‌دونستم میری» بود که منتشر شد. به نظر من این برداشت‌ها به خاطر تغییر شرایط کاری است و گرنه ما با هم مشکلی نداریم و حرف و حدیثی مطرح نیست.

اینکه می‌‌گویند درصد زیادی از طول کشیدن پروسه آلبوم تقصیر میلاد ترابی بود و اختلاف با محمد علیزاده از آنجا شروع شد چقدر صحت دارد و چقدر در این نوع رفتار از سوی شما تاثیر داشت؟

اصلا صحت ندارد. ما اصلا قصد آلبوم منتشر کردن، نداشتیم. یکی از پیشنهادهای من این بود که قطعات آلبوم را به صورت ماهانه به مخاطبین هدیه بدهیم. امروزه، تعداد خواننده‌ها زیاد شده و از نظر من، مردم هرچقدر خواننده‌شان را دوست داشته باشند در انتخاب هشت آهنگ، به یک صدا گوش نمی‌دهند. چه آقای علیزاده باشد و چه خواننده دیگری. در این سال‌هایی که پروسه آلبوم طول کشیده، انقدر تک‌قطعه ساختم که کار آلبوم را انجام داده و اینگونه نبوده که من چهار سال بنشینم و نگاه کنم. در این مدت از آلبوم «دلت با منه» به بعد ، با «هواتو کردم» شروع کردم و بعد از آن «زخم»، «فکرش هم نکن»، «من تورودوست دارمت»، «برادر»، «عشقم این روزا» را ساختم . با اینکه اصولا به تولید زیاد اعتقاد ندارم. مردم برایشان عادی شده و می‌پرسند چرا آلبوم جدید نمی‌آید؟ تراک دادن اینگونه نیست و بعضی اوقات برای یک تراک باید شش ماه زمان گذاشت تا این تراک بتواند حداقل برای مدتی ماندگار شود. تراکی که یک ماهه و یک هفته و چهار ساعته ساخته می‌شود به همان سرعت هم محو می‌شود. برای مثال ، آهنگ نبض احساس با صدای مرتضی پاشایی بعد از سال‌ها توسط یک خواننده ترک به نام مصطفی چچلی کاور شد. این کار را من در سال 86 ساختم و در سال 90 به مرتضی دادم، چون در این فاصله خواننده ای نبود که آن را ادا کند . کمی بحث ها از سوال شما جدا شد ولی در کل اینگونه نبوده و ما بیکار ننشسته ایم و کارهای بسیار خوبی بیرون داده ایم

.خودتان با ضرس قاطع ایمان داشتید که این آلبوم بیرون بیاید و به موفقیت آن اعتقاد داشتید؟

من به آلبوم اعتقاد صد در صد داشتم و دارم .ولی دوست نداشتم که به صورت آلبوم بیرون بیاید. همانطور که گفتم قصد داشتم این تراک‌ها را در تایم طولانی‌‌‌تری و به صورت شمرده‌تر به گوش مردم برسانیم .

 برخی معتقد بودند که این آلبوم به نسبت سایر آثار محمد علیزاده موفق نبود، به نظرت خودت این موضوع حقیقت دارد؟

اول باید ببینیم این بعضی‌ها چه کسانی هستند که این اعتقاد را دارند؟ به نظر من هر خواننده‌ای بنا به روند فعالیتش‌، ریزش مخاطب پیدا می‌کند. بعد ازاینکه آلبوم بیرون آمد، هنوز کنسرت‌ها و سالن‌ها پر است. طرفداران محمد علیزاده هم آلبوم را دوست داشتند و در کنسرت‌هایش می‌آیند و می‌خوانند. من به هیچ عنوان ریزش مخاطبی در این موضوع نمی‌بینم. چیزی که من می‌بینم این است که هنوز برنامه‌‌ها پر است و روال تغییری نکرده است. ضمن اینکه محمد علیزاده یک شبه نیامده که یک شبه ریزش مخاطب پیدا کند.

 تو اعتقاد داری که تعدد آثار باعث شد این آلبوم درصدی از مخاطبان را راضی نکند؟

گرچه که با حرف شما که می‌گوئید نارضایتی مخاطب، مسئله دارم ولی در این 4 سال با تک‌قطعاتم تمام کاری که باید با تولید آلبوم می‌کردم را انجام دادم. وقتی من یک تراک مثل «من تورو دوست دارمت» را می‌سازم، خودتان بازدهی این تراک برای محمد را قضاوت کنید. شما آمار بگیرید مگر در کجای دنیا یک خواننده در یک سال 20-30 تراک می‌دهد و معلوم است که برای 15-20تای آن اتفاقی نمی‌افتد. فکر می‌کنم به نسبت کار کردن و نه صرفا حضور داشتن در موسیقی، من تنها تولید کننده‌ای بودم که در 12 سال عمر حضور حرفه‌‌ای، عین 12 سال را همیشه در یک سطح بودم. تعدد آثار ضربه‌ای به موسیقی می‌زند که در سالهای آینده تاثیرات آن را می‌بینید. ما به حد زیادی گوش مردم را با یک سری از آثار خسته می‌کنیم. در روز چند تراک می آید؟

 شاید هفته‌ای 20 الی 30 قطعه.

20 الی 30 قطعه. یعنی در ماه 90 تراک ارائه می‌کنید. فکر می‌کنید چندتا ازاین قطعات بین مردم شنیده می‌شود؟ در بیشتر موارد حتی یک قطعه هم شنیده نمی‌شود‌! به خاطر جابجایی یک سری پول‌ها آثاری ارائه می‌شود که هیچ نتیجه‌ای ندارد.

 به نظرمن همین تعدد است که باعث موج زودگذر و دوره‌ای موسیقی است.

تعدد کاربالا ، طبیعتا سطح کیفیت کاری خواننده را پایین می‌آورد. من کاری مثل «فکرش هم نکن» و «من تورو دوست دارم» را دقیقا 11 ماه طول کشید تا تولید کنم.

آیا این «ترس از فراموش شدن» است که باعث انتشار زود به زود قطعه می‌شود؟

فراموش نشدن به چه قیمتی؟ به قیمتی که ذهنیت مخاطب را راجع به خودت تغییر بدهی؟ هیچکس متوجه این اتفاق نیست چون همه به فکر این هستند در زودترین زمان ممکن به کنسرت برسند.

 ماجرای تو و محمد عیزاده تمام شده و آیا دیگر با هم همکاری نخواهید کرد؟

اصلا اینگونه نیست. راجع به این اتفاق تصمیمی نگرفته‌ایم .

 در 4 ماه گذشته حرف و حدیث زیادی درمورد کدورت و قطع همکاری شما بوده است.

من آدم بی حاشیه ای هستم و از وارد حاشیه شدن خوشم نمی‌آید. وقتی شما در جایی نباشی حرف و حدیث‌ها بیشتر می‌شود چون خودت نیستی که توضیح بدهی. دقیقا محمد هم از دسته آدم هایی است که مثل من رفتار می‌کند و ارتباطات زیادی ندارد که همه جا برود و همه جا حرف بزند. من همینجا به حرف و حدیث ها پایان می دهم. ما هیچ تصمیم گیری درمورد آینده نگرفتیم و با همدیگر هیچ مشکلی نداریم. این یک تصمیم کاری است گرفته شده و چیز دیگری نیست.

خودت بعد از این همه اتفاقات مثبتی که با همدیگر داشته اید دلت می‌آید این اتفاق بیفتد؟ یعنی همکاری شما به اشباع رسیده و ممکن است تا سالیان بعد نتوانید با هم کار کنید؟

من راجع به این موضوع فکر نکرده‌‌ام. راجع به موضوع دوم هم اینکه در کار حرفه‌‌ای، باید نتیجه حرف اول را بزند و باید عواطفت را کنار بگذاری. اگر بعد ده سال بدانم نمی‌توانم کار سال یازدهم را همانگونه موفق انجام بدم، کار ده سالم را خراب نمی‌کنم. این اخلاق من است و فکر می‌کنم محمد هم مثل من فکر می‌کند. چیزی که برای من مهم است این است که پشت هر همکاری و اتفاق کاری، موفقیت باشد.

 فکر می‌کنم محمد علیزاده طولانی‌ترین زمان ممکن را با تو کار کرد. درست است؟

دقیقا.

 زمان کوتاه همکاری با حمید عسکری، مرتضی پاشایی که عمرش اجازه همکاری طولانی‌تر نداد، شهرام شکوهی هم زمان کمی بود.

درست است، هر کدوم بنا بر شرایط موجود اینگونه بوده .

در این رنکینگ محمد علیزاده کماکان با فاصله جلو است.

صددرصد. چون پروژه‌ای که شروع کردیم پروژه‌ای نبود که من صرفا تنظیم کننده آثار محمد علیزاده باشم. تنظیم کنندگی بخشی از کار من بود که در بعضی پروژه‌ها با اینکه ملودی را ساخته خودم بود. برای تغییر دادن فضا، آن را به همکارانم واگذار می‌کردم . پروژه به گونه‌ای بود که باهم استایلی را ساختیم و روی آن فکر کردیم و حتی کلمه به کلمه روی ترانه‌ها فکر شده. در «فکرش هم نکن» محمد یک ملودی شافل ساخته بود و من با انتخاب کردن یک ریتم دو چهار بر روی این ملودی شافل، احساس کردم تلفیق جدیدی ایجاد می‌شود و این اتفاق هم افتاد. من روی همه این ها فکر کردم و خیلی فرق می‌کند که برای شما یک ملودی بیاورند و شما آن را تنظیم کنید. در اصل من در همه این سا‌ها مدیر تولید محمد علیزاده بودم و فکر نمی‌کنم بعد از انقلاب چنین همکاری در موسیقی وجود داشته باشد. چون معمولا همه بعد از دو سه سال به مشکل می خورند.

بحث بعدی درمورد کوتاه شدن دوره ستارگی در نسل کنونی پاپ است. کمی درمورد کم‌شدن دوره ستاره‌بودن آرتیست‌ها صحبت کنیم. فکر می‌کنی چرا مخاطب انقدر زود از آن‌ها اشباع می‌شوند و هیچ ماندگاری در آثارشان نیست؟ تاریخ مصرف عجیب و غریبی در آثار این دوره و نسل به وجود آمده است. بخشی را من به کم حوصله‌شدن مخاطب موسیقی ارتباط می‌دهم که در دوره‌ای چیزی را دوست دارند و بلافاصله در دوره بعدی به سراغ گزینه دیگری می‌روند. یعنی در مواردی تایم علاقمند بودن مخاطب هم تاثیرگذار است. با توجه به اینکه تو باعث دوران طلایی خیلی از خواننده‌ها شدی و در بطن موضوع بودی شاید مخاطب شناسی بهتری داری. نظرت در این باره چیست؟

اینکه مردم کم حوصله شدند به نظرم مقصر ما هستیم که کم حوصله شان کرده ایم و به همین زیاد خرج کردن خواننده برمی‌گردد. مثلا یک خواننده را می‌آوریم و بزرگش می کنیم. اینکه چه کسی این کار را میکند مهم نیست. چه تهیه کننده، چه آهنگساز و تنظیم کننده و چه خود خواننده اولین کاری که به ذهنش می رسد این است که از سی روز ماه 25 روزش را در برنامه باشد و این یعنی فقط 5 روز فرصت داری که به کار تولید برسی و در آن 5روزهم که مجموع 4ماهش میشود 20 روز، 6 کار تولید می‌شود. این یعنی نزول کیفی. که همین امر باعث بی حوصله شدن مخاطب می‌شود. یک جمله از مخاطبین همیشه وجود دارد اینکه " آلبوم یا آهنگ جدید تون کی میاد؟ ". این نباید پایه و اساس تصمیم گیری شمای خواننده بابت کارهایتان باشد. همه تشنه هستند که کارهای توی خواننده را بشنوند و تو باید بدانی که چه زمانی خودت را به مردم عرضه کنی. این اتفاق متاسفانه نمی‌افتد و دوره‌های مختلف ،عمر خواننده کوتاه می شود. یعنی چیزی که باید در 10 سال عرضه کنند را در یک سال عرضه می‌کنند و تمام می‌شوند.

 حرف هایت خیلی جامع و کامل بود و تقریبا تمام سوالات من را جواب دادی. با تمام این اوصاف خواننده‌هایی این روزها می‌آیند و کارشان به خوبی می‌گیرد و المان‌های جدیدی وارد فضای کاری موسیقی شده. از این فضاها آیا چیزی بوده که مورد توجه تو قرار بگیرد و خاص باشد؟

من برای قرار گرفتن در جریان موسیقی همه جور موسیقی را گوش می‌کنم. در پاره‌ای از اوقات از بعضی آهنگ‌ها لذت می‌برم ولی در بیشتر موارد، متاسفانه مدیریت روی این فضاها ضعیف است. یعنی شما برای موسیقی ایده داری و این 20-30 درصد کار است و باید آن را پرورش بدهیم . یعنی یکی بیاید آن را به 60درصد و دیگری به 80 درصد و سرپرستی آن را به 100 درصد برساند. این اتفاق متاسفانه در موسیقی نمی‌افتد و همه چیز نصفه و نیمه است وهمین باعث کوتاهی عمر آن می‌شود. باید در تولید کار، به جزئیات بیشتری دقت شود که به ماندگاری آن کمک کند. هنوز که هنوز است وقتی اسم تراک «جز تو» می آید شما نمی‌گویید اَه. تراک خوب باید روح و عمق داشته باشد. تراک‌های الان روح دارد ولی عمق ندارد و این به انتخاب ترانه برمی‌گردد. کاملا مشخص است که در انتخاب ترانه ،عجله بوده و بعضی اوقات من در جاهایی می‌بینم که حتی آکوردها و میزان‌بندی‌ها اشتباه است درحالیکه آهنگ مخاطب زیادی پیدا کرده. این اتفاقات در موسیقی خیلی بد است .

به این موضوع از زاویه دیگری نگاه کنیم. معدود خواننده هایی هم هستند مثل محمد عیزاده، احسان خواجه‌امیری، سیروان، محسن یگانه و ... با اینکه تایم دوره کاری طولانی داشته‌اند هنوز توانسته‌اند خودشان را حفظ کنند. مهمترین المان و فاکتورهایی که در این بودن و ماندگاری تاثیر دارند از نظر تو چیست.

به نظر من در ماندگاری، اولین چیزی که تعیین کننده است شخصیت خود خواننده است. بیشتر خواننده‌ها و حتی کسانی که موفق می‌شوند، کاراکتر ماندگاری ندارند. ماندگار شدن، دارای اصول و جزئیاتی است که سوای توانایی خوانندگی، شامل شخصیت، استایل، هوش و حتی برخورد اجتماعی خود خواننده هم می‌شود. از اینها که بگذریم، «تولید» بخش دوم است که بر اساس شخصیت خود خواننده باید شکل بگیرد حتی طراحی تحریرهای خواننده .

 یکی از تهیه کننده‌های ما در چند روز گذشته گفت‌وگوی تلویزیونی انجام داد و گفت صدای خوب ده درصد قضیه است و بقیه به دوروبر افراد، سیاست، برخورد و نوع استراتژی کاری هنرمند ارتباط دارد. تو چقدر با این موضوع موافقی؟

من با درصد آن مشکل دارم. خوانندگی تاثیر زیادی دارد و کاراکتر خواننده، باعث موفقیت می‌شود. اگر خواننده‌ای روی استیج برود، آهنگ‌هایش را بخواند ولی برای مردم فضایی ایجاد نکند که به وجدشان بیاورد، فایده ای ندارد. می‌توانم در بحث درصدبندی 50 درصد روی آن بگذارم و بگویم 50 درصد یک کار، خواننده است.

 نسل جدید موزیسین‌ها اعم از آهنگسازها و تنظیم کننده‌ها در مارکت موسیقی ایران وارد شدند و بازی درحال تغییر و عوض شدن است و لحظه به لحظه موسیقی پاپ ایرانی درحال پوست‌اندازی و ورود به فضاهای جدید است. جالب است که مخاطب هم از آن استقبال می‌کند. چقدر این فضا را رصد کرده‌ای و چقدر موافق این فضا هستی و چقدر احساس می‌کنی آدم‌هایی که وارد این فضا شدند قابلیت ماندگاری دارند و می‌توانند مخاطب را با خودشان جلو ببرند؟

من هم در واقع الان وسط همین فضاها هستم و باید بگویم بعضی از فضاهای جدیدی که وارد موسیقی شده خیلی هم خوب هستند. من نمی‌توانم راجع به ماندگاری آن ها حرف بزنم و زمان آن را مشخص می کند. ضمن اینکه همه آثار که نباید ماندگار شوند. مردم خسته هستند و کار جدید می‌خواهند. یک سری از خواننده‌ها هنوز در استایل کارهای 8 سال پیش خود ماندند و بدیهی است که مردم تمایلی به استقبال ندارند. در دنیای حرفه‌ای آقای انریکه Bailamos و Ring my bells و خیلی آثار ماندگار دیگر را می‌خواند، بعد از آن برای رقابت در مارکت و جذب مخاطب، با Pitbull هم می‌خواند که اصلا قطعه ماندگاری نیست. خواننده‌های ما قدرت ریسک کمی دارند و از ریسک کردن می‌ترسند. ولی تجربه نشان داده که بردها در ریسک کردن شکل گرفته است. شما در سال 85، ریسک خود من با حمید عسکری یا شهرام شکوهی را بعد از آن دیدید. بزگترین آنها هم پروژه محمد علیزاده بود که استقبال شد. این ریسک‌‌ها باعث برد می‌شود.

 این روزها با وجود این همه اصوات و آدم‌های جدید احساس می شود که میلاد ترابی خیلی کم کار شده و خودش حتی تمایل ندارد در جاهایی کار بیرون بدهد. این نبودن به علت فکر کردن و رصد کردن تو است و درحال چیدن استراتژی هستی؟ تویی که این همه سال بودی احساس می‌کنم آرام آرام خودت هم اشباع شدی. سندیتی برای این حرف وجود دارد؟

بنده، بعد از 12 سال حضور موفق در موسیقی آن هم به صورت مداوم، انتظار بسیار بالایی از خودم دارم. گرچه که حتما نیاز به استراحت داشتم ولی امروزه، پروژه‌هایی را قبول می‌کنم که در آن، آینده‌ای بسیار روشن ببینم. کم کار شدن من کمی به این موضوع بر می‌گردد. از طرفی دیگر، فوت پدرم شوک بزرگی بود که به زمان زیادی برای برگشتن به شرایط عادی نیاز داشتم. در این مدت ولی بیکار ننشستم. شرکتی به نام نوتیس راه اندازی کرده‌ام که بسیاری از استعداد‌های موسیقی زیر نظر من کار تولید و ... می کنند. یعنی کارها را به صورت تیم ورک کار می‌کنیم. کار تیم ورک انگیزه من را برای کار بیشتر کرده است. البته امسال با سال‌های قبل متفاوت است. همانطور که گفتم حدود 10 سینگل ترک با 10 خواننده آماده کردم و در حال رایزنی های بعدی برای پخش این قطعات هستیم که در خبرهای بعدی توضیح بیشتری خواهم داد . زانیار «می‌دونستم میری» یکی از آنها بود که منتشر شد .

در دوره‌ای، ماجرای تو و سیروان ماجرای جالب توجهی بود. بازار موسیقی در زمینه تنظیم به میلاد ترابی و سیروان خسروی تقسیم شده بود. همکاری تو و زانیار جالب بود و شاید همین باعث شد این سوال را از تو بپرسم.

درمورد همکاری خودم با زانیار باید توضیحات جامعی بدهم. ابتدا این را بگویم که اصلا سیروان خسروی، باعث ورود من به موسیقی پاپ شد. همانطور که میدانید شروع کار حرفه‌ای من با آلبوم کما 1 – حمید عسکری بود. من با سیروان و زانیار، از سال 83 دوست هستیم و رفت و آمد داشتیم. در آن زمان، من کار رسمی در موسیقی نداشتم. گرچه که سیروان از قبل در گروه آقای کاوه یغمایی حضور داشت و یک آلبوم مجاز هم منتشر کرده بود (تو خیال کردی بری). یک روز سیروان با تهیه‌کننده آلبوم اولش، قرار داشت، به من زنگ زد و گفت بیا اینجا. رفتم و با آقای مشایخی و حمید عسکری در آنجا آشنا شدیم. من آلبوم حمید را کار کردم و آن اتفاقات افتاد. بعد از این همه سال تازه فهمیدم که سیروان قصد کار کردن روی آلبوم حمید رو نداشت و من را به آقای مشایخی و حمید معرفی کرد. باید بگویم ما انقدر باهم رفیق بودیم و همدیگر را قبول داشتیم که هیچوقت برای همکاری مشکل نداشتیم. ولی موضوع اصلی این است که اگر بعد از این همه سال، همکاری من و زانیار، شکل گرفت تنها به همین دلیل است که فرصتش پیش نیامده وگرنه من با زانیار و سیروان دوستان قدیمی هستیم و همیشه حتی در کم‌ترین حالت ممکن، از هم با خبر بودیم. امیدوارم این همکاری که ادامه دار هم خواهد بود اتفاقات خوبی رو رقم بزنه .

این همکاری از کجا استارت خورد؟

یک روز که با سیروان صحبت می‌کردم، گفتم فضاهای جدید خوبی برای کار در ذهنم هست. یک ملودی برای زانیار انتخاب کردم که عماد طغرایی ساخته بود و برای زانیار فرستادم و دوسش داشت. کار را تنظیم کردم و فکر می‌کنم تو 15 دقیقه‌ای زانیار خواندش. این همکاری از راحت‌ترین و حرفه‌ای ترین همکاری‌ها برای من بود و واقعا در هیچ جای کار هم با هم مشکلی نداشتیم.

اینگونه که پیش می‌رود امکان دارد یک کار مشترک از تو و سیروان هم بیرون بیاید؟

به نظر من سیروان انقدر خوب است که دلیلی ندارد این کار را بکند. نه اینکه دوستم باشه این را بگویم بلکه همه می‌دانند. سیروان کارش را بلد و در کارش آدم حرفه‌ای است. چه در رفتارهای کاری، کنسرت گذاشتن، مدل تبلیغاتش و چه مسائل دیگر. اگر شما با دقت نگاه کنید هیچ خواننده ای مثل سیروان نیست. شخصیت کاریزماتیکی از خودش دارد. حتی در ویدئوسازی هم بسیارهوشمندانه عمل می‌کند.

 به سوال قبل برگردیم. درمورد نسل جدید تنظیم کننده‌ها صحبت می‌کردیم. باتوجه به این نسلی که آمدند و وارد مارکت موسیقی شدند، آیا به این فکر نکردی که دوره‌ات تمام شده و شاید نتوانی با آن‌ها رقابت کنی. آیا در یکی دوسال گذشته به این مرحله رسیدی؟

هیچوقت در تمام زندگیم به این مرحله نرسیدم. چون پایه و اساس سیستم فکری من ، رقابت نیست. من فقط به کار خودم فکر می‌کنم. اینکه کاری که تولید میکنم روی مردم تاثیر بگذارد و اصلا برای من مهم نیست که چه کسی در کجا چه کاری می کند . در مورد کار های دیگر، فقط به لذت بردن اکتفا می‌کنم و حتی نظر هم نمی‌دم . همه کسانی که من را از نزدیک می شناسند این را می دانند. خوشحالم شرایطی پیش بیاید که خیلی ها خوب کار می کنند، می‌ترکانند و لذت هم می‌برم. حتی با بعضی از آدم‌هایی که موفق شده‌اند ارتباط گرفته‌ام و تبریک گفتم . چون اعتقاد دارم شاید چیزهایی دارند که من هنوز تجربه نکردم. در ایران دیدگاهی وجود دارد که اکثرا فکر می کنند اگر کسی کاری را به خوبی انجام بدهد باید حتما نفر دیگر را از دور خارج کند یا فضا تنگ می‌شود. ولی در سطح بین‌الملل سوپراستارها با هم رفیق هستند و ازموفقیت هم خوشحال می شوند.

از دوستان قدیمی ات این روزها بیشتر با چه کسی در ارتباطی؟ حمید عسکری، شهرام شکوهی و ...

با همه. ممکن است به دلیل گرفتاری کمتر به هم زنگ بزنیم ولی مشکلی نیست و اگر فرصتی بشود باهم صحبت می کنیم و حال همدیگر را می پرسیم.

 ماجرای همکاری‌هایت با رفقای قدیمی ادامه دارد یا چهره‌های جدیدتر را ترجیح می‌دهی؟

کلا ترجیح می دهم کار جدید بکنم و اگر نگاه کنید با همه خواننده‌هایی که کار کرده‌ام از صفر با آن‌ها بوده‌ام. صفری که نسبت به شرایط آن خواننده بوده یعنی کسی آن‌ها را نمی‌شناخته. حالا یا 15 قطعه داده یا آلبوم داده و نگرفته و هر دلیل دیگری. شاید بتوانم با قدرت بگویم تنها کسی بودم که اینگونه کار کردم. فقط درمورد یک نفر نه و همیشه اینگونه بوده‌ام. حتی زمانی که مرتضی پیش من آمد فقط کار «یکی هست» را خوانده بود و آهنگ دیگری در بازار نداشت. در کل من عاشق کارهای جدید هستم و از آن ها استقبال می‌کنم. اکنون هم با خواننده جدیدی کار می کنم. اسم نمی برم و نمی‌خواهم درمورد کارهایی که می‌خواهم انجام بدهم حرف بزنم. دوست دارم اول کار را انجام بدهم و بعد درمورد آن حرف بزنم و این جز خصوصیات اخلاقی من است. به جز این 10 سینگل تراکی که کار می کنم با خواننده ای شروع کردم که در آینده بیشتر از او می شنویم.

 به عنوان صحبت پایانی درمورد آینده صحبت کنیم. چه برنامه ریزی برای آینده داری؟ در آینده چه اتفاقاتی از میلاد ترابی را شاهد هستیم؟

همانطور که گفتم من 10 سینگل تراک با خواننده‌های مختلف آماده کرده‌ام و هنوز قطعی نشده که بتوانم اسم آن‌ها را بگویم. ولی امسال بیشتر از همه سال‌ها از من خواهید شنید .

   

منبع:موسیقی ما

میلاد ترابی
مصاحبه با میلاد ترابی تنظیم کننده موسیقی پاپ
2017 / 09 / 03
Milad Torabi Milad Torabi news آخرین خبر از میلاد ترابی اخبار موسیقی اخبار موسیقی پاپ خبر جدید در مورد میلاد ترابی خبرای جدید ازمیلاد ترابی درباره میلاد ترابی میلاد ترابی
More